Home

Tja, en dan ben je weer thuis... Dubbel gevoel; heerlijk om iedereen weer te zien en je eigen huissie weer te hebben(lees: eigen bed en warme douche!Hoezo verwend?!)maar ook 't besef en 't gemis van de kinderen, mensen en het land dat je hebt achtergelaten en niet snel(of misschien wel nooit)meer terug ziet... Net alsof je uit het ene leven stapt en weer in je oude leventje terugvalt...

Gelukkig heb ik nog een poosje vrij zodat ik alle tijd heb om weer in de haast van alle dag terecht te komen...of juist niet!
Zaterdag is er een terugkomdag dus dan zie ik iedereen(andere vrijwilligers)van daar weer, gezellig! Het is moeilijk uit te leggen wat je nu precies meegemaakt hebt en hoe het was, maar zij kennen het leven en de mensen daar, wordt erg leuk denk ik.
Dan nog de laatste foto's:

1,2 Victoria Falls in Zimbabwe, wauw, niet op foto vast te leggen, moet je in het echt zien!

Na Kimberly naar de Vic Falls(in Zimbabwe) vertrokken, wauw echt bijzonder wat een kracht heeft dat water. Een jongen vertelde dat er ook weleens olifanten en nijlpaarden naar beneden storten, dat wil je niet meemaken! Zimbabwe is wel veel armer dan Zuid-Afrika en vooral de laatste tijd gaat het economisch niet voor de wind. Lange rijen voor de deur van winkels om brood, geen benzine te krijgen, winkels die opgekocht worden omdat de regering de prijzen ineens halveert, de zimdollar die niks meer waard is en meer van dat soort ellende. Zonde van zo'n mooi land met zulke aardige mensen....

Nog steeds onderweg! Het reizen bevalt nog steeds super! Frans is inmiddels al weer lekker aan het werk in Nederland, haha. Inmiddels ben ik in Kimberly beland; een oud (diamanten)mijnstadje met veel geschiedenis.

Tja en dan is het ineens echt zover...de dag van afscheid nemen... Eigenlijk zou dat vrijdag al zijn maar de disco ging gisteren niet door dus probeerden we het nog te regelen voor de zaterdag. Helaas ging dat ook niet lukken, wel een beetje een domper.... Maar goed niets aan te doen. Lekker chocoladetaart meegenomen voor de kids om het een beetje goed te maken, dat werkte wel geloof ik! En dan allemaal een "big hug", een laatste foto, zwaai, lach...en dat was het dan. Lopend verlaten we Agape en verdwijnt het in de verte. Ik heb echt een supertijd gehad hier en zal de kids nooit vergeten!

SPONSORS (en iedereen die op watvoor manier dan ook heeft bijgedragen aan het bedrag dat ik 'mee' heb kunnen nemen)BEDANKT.

Het is geweldig om ter plekke te zijn en te zien wat er nodig is en waar behoefte aan is. Nu is er ook al heel veel gedaan voor Agape door stichtingen, bedrijven en vrijwilligers, een paar voorbeelden:
- de huisjes kunnen gebouwd gaan worden
- de speeltuin wordt zodra de huisjes af zijn aangelegd
- de communityhall die nu gebouwd wordt
- er is geld voor de buitenverlichting
- elke week 150 rand te besteden bij de Spar
- elke maandag sporten met de jongens
- elke dag fruit voor de kids
- de bus waar de kids mee van en naar school gebracht worden
- de kassen waar tomaten gekweekt worden voor de verkoop
- de bedden en stapelbedden
- iedereen heeft een eigen schooltas
- het groentetuintje
- Wandile die naar een speciale school kan

Na wat kleine opstartprobleempjes(Baba die al laat was, luiers die op waren dus Wandile lag nog in bed, en veel verkeer onderweg) kwamen we toch nog redelijk op tijd aan in 'the orange class'.

Het is iets na achten, de kinderen moeten het speelgoed opruimen en ze gaan in de kring zitten. Er zijn 8 kinderen in de klas, waarvan 1 meisje. Om beurten moeten ze bij de juf komen en goedemorgen zeggen met daarbij het gebaar(platten hand tegen je voorhoofd en beweging alsof je een hoed oid afneemt). E?n kind kan het zelf de rest wordt daarbij geholpen zo ook Wandile. Met een big smile hangt hij een beetje tegen de juf aan.

Het idee had ik al een tijdje en nu de rest naar Durban ging(waar ik al wel genoeg geweest ben)was dit een mooi moment om het uit te voeren; logeren op Agape.

Bepakt en bezakt sta ik klaar bij de Spar. Ik heb net Pamela gebeld of ik mocht komen logeren en of ik nog iets mee kon nemen. Gelukkig heeft Pamela aangeboden om me op te komen halen en even later zit ik met een zak aardappelen, kool, appels en peren in het kleine witte autootje. Pamela vertelt dat ze het de kinderen al vertelt heeft dat ik kom en dat ze druk aan het opruimen zijn geslagen.
In de meidenkamer is het een drukte van jewelste. Met gejuich wordt ik ontvangen en Kaniyle biedt haar bed aan, keurig opgemaakt, er is geen sprake van dat ik op de grond ga liggen met m'n slaapzakje! Zij kruipt voor 'n nachtje wel bij Peaceful in bed.

Rond 19.00uur worden we geroepn voor het eten. Na het zingen en gebed krijgt iedereen een bordje met .... kip en rijst! Erg lekker!

Hallo allemaal!
De vorige keer ontdekte ik dat ik nog veel meer foto's op m'n weblog had willen zetten maar waar die nu weer gebleven waren? Hier zijn ze dan alsnog! Het tandenpoetsen gebeurt nog steeds voor het middagdutje!(andishwa, sbonga en unati) Vrijdag is nog steeds zwemdag al zal het niet lang meer duren voordat 't echt te koud wordt. De volgende foto's zijn van de KFC, Wandile hadden we in de kinderstoel gewurmd, perfect! Hij heeft heerlijk gegeten zoals je wel kunt zien, net als de rest! Verder een foto van de hele kleintjes aan de pap.(nosisle, sisle(een tweeling, zus en broer, in daycare), nobuhle en thando(alleen doordeweeks)). De laatste foto is van het toekomstige kleuterklasje, echt heel leuk geworden!

Hier dan weer wat foto's!
Op de eerste foto zie je Mbali, lekker in haar bedje. Daarnaast een foto van hoe ze ongeveer slapen, niet alleen in elk geval!
Vrijdag na het zwemmen hebben we de kleintjes even lekker in bad gestopt, sopperdesop! Gaan we vaker doen, ook of juist als het slecht weer is b.v.!
Dan een foto van de clown voor het afscheid van andere vrijwilligers, niet zo'n vrolijkerd als dat hij eruit zag maar de kinderen vonden het erg leuk!
Lekker gek doen, dansen en verkleden in het volunteerhouse!
Midgetgolf, voor vele nieuw maar bij Siphiwe ziet het eruit alsof hij het dagelijks doet!
KFC, wat een eten en het ging allemaal op!!! Een klant had zelfs nog extra gekocht, dat ging mee voor de aunties en voor de volgende dag! We waren naar het strand geweest, golven en eten. Omdat de andere kinderen naar Amerika zijn kreeg de rest ook een leuke dag!
Hard werken in het klasje! Annick en Sandra, ziet er goed uit!

Ik wilde wel eens kijken hoe het er op de school van de kinderen aan toeging dus vorige week donderdag was het dan zover!
6.45 Baba Mstali komt aan de deur om me op te pikken, het is net licht en langs de weg lopen veel mensen, waarschijnlijk allemaal opweg naar hun werk. Als we bij Agape aankomen staan de meeste kinderen al aan de kant van de weg te wachten. Allemaal keurig in uniform, witte bloesjes, grijze broeken voor de jongens en rokken of jurkjes voor de meisjes, met een bordeauxrode trui voor degenen die het koude hebben. Voor we vertrekken wordt er door Baba gebeden, het is in het Zulu maar ik denk dat hij vraagt om een veilige reis van en naar school en dat het maar een goede dag mag worden.
Rond half 8 zijn we op school, de kinderen wachten buiten op het schoolplein, wat helemaal tussen de gebouwen ligt en verder erg kaal aandoet, om 8 uur beginnen de lessen.

Zoals je eerder hebt kunnen lezen mocht ik beginnen met het slopen van een huisje dat op het terrein van Agape stond. Maar de dag nadat ik dat met Pamela(de manager van Agape) overlegd had liepen er al een paar gele helmpjes rond en lag het gebouw vrij snel plat. Helaas is het puin niet meteen weggehaald dus is het eigenlijk alleen maar een grotere puinhoop geworden. Bovendien werd er ook nog benadrukt dat wij(vrijwilligers) niets aan de bouw mogen doen omdat ze nog steeds met de aannemer in de klins liggen o.i.d. Maar goed, zo zijn er wel meer dingen waar je hier tegen aanloopt, en daar kun je je druk om maken, maar dat helpt toch niet.

Jullie moeten echt even op de site van Anneke(www.annekekruithof.helptmee.nl) kijken en het stuk over Wandile(zonder (1) erachter) lezen. Ze heeft het zo mooi opgeschreven daar valt gewoon niets meer aan toe te voegen. Gelezen? Goed Wandile is dus een ontzettend lief jongetje maar wel ??ntje die niet erg op z'n plaats zit op Agape. Gelukkig is er nu een plekje voor hem gevonden bij Whizzkids(een dagopvang voor kinderen die speciale zorg nodig hebben) en samen met andere vrijwilligers hebben we ervoor gezorgd dat hij daar voorlopig terecht kan. We moeten eerst gaan zien of dit ook echt de juiste plek voor hem is.

spreekt voor zich toch?

Elke dag van de vakantie hadden we wel iets georganiseerd. Op de eerste twee foto's zie je de oudste jongens die we hadden uitgenodigd voor 'n BBQ. Het werd een super geslaagde avond en daarna met z'n allen het zwemnad ingedoken!
Afgelopen vrijdag waren de kinderen van 7 t/m 9 aan de beurt. Helaas was het weer niet super dus veel binnen moeten doen, maar dat mocht de pret niet drukken! Een film gekeken, pannenkoeken gegeten, ijs na, ballonnentrap, stoelendans en gekleid! Aan de foto's kun je wel zien wat ze ervan vonden!
De oudste meiden hadden een beautydag en inderdaad die was ook supergeslaagd! Jammer genoeg heb ik daar geen foto's van. Allemaal lekker in bad, maskertje, nagels lakken, haren doen etc. etc.
Dat was t weer even!
Groetjes diana

Donderdag 12 april, ik wordt al vroeg wakker, o, ja naar het strand! Schijnt de zon? Niet vergeten m'n bikini van de lijn te halen! O, nog brood smeren, limonade maken en hebben we de strandballen nu al in de tas gedaan? Eruit dan maar...
Als ik naar buiten loop is het fris, bewolkt en de zon laat zich niet zien..
Maar we blijven positief; in Durban is het altijd beter dan hier!

Als we op Agape aankomen lopen de kinderen al bij het hek, een beetje afwachtend; gaan we nu wel of gaan we nu niet?! Op de aankondiging stond ten slotte 'if the sun is shining"...